Nigdy nie dowiem się, jak to jest „chcieć” mojej mamy

Katarzyna Duma/Reshot

Kiedy byliśmy mali, mama zostawała z nami w domu. Budziliśmy się wcześnie, a ona stała w kuchni i robiła kawę. Małe radio tranzystorowe, które stało na kuchence mikrofalowej, grało jej ulubioną stację i zawsze nosiła tę samą szatę. Rozpoznałem jej zapach, gdy tylko wszedłem do kuchni.

Miałem szczęśliwe dzieciństwo. Kochałem swoje życie. W moich młodszych latach moja matka był tym, do którego szedłem, gdybym miał pytanie lub chciał coś zrobić. Nie była tak surowa jak mój ojciec, ale też nie była szczególnie kochająca. Jej osobowość nie była faktem; nie była zimna, wredna ani niedbała, po prostu zawsze wydawała się być w swoim własnym małym świecie. Nigdy jej nie chciałem.

Jako mała dziewczynka wiedziałam, że jeśli powiem jej coś wielkiego i ekscytującego, czułbym się tak, jakby mnie nie usłyszała. Jej słowa wylewały się z jej ust, gdy zmywała naczynia, jakby zostały przećwiczone.

Powiedziała takie rzeczy jak „Och, dobrze, kiedy jej powiedziałem, że dostałem piątkę w klasie lub że zostałem wybrany do roli głównej w sztuce”. Kiedy zostałam ukoronowana na Królową Śniegu zimowego formalnego przyjęcia, siedziała na fotelu kierowcy patrząc przed siebie i ledwo się uśmiechnęła, gdy jej powiedziałem i pokazałem jej swoją koronę.

Nie zaszkodziło mi… W każdym razie nie sądzę. Po prostu wiedziałem, że moja matka nie jest moją osobą. Jej matka była z nią taka sama i zdałem sobie sprawę, że kochasz ludzi tylko tak bardzo, jak tylko możesz.

Nie była moim miękkim miejscem do lądowania. Nie celebrowała mnie, nie chwaliła się mną swoim przyjaciołom ani nie wydawała się zainwestowana w moje życie. Zamiast tego zawsze wydawała się płynąć przez życie tylko na wpół świadoma, podczas gdy ja zawsze byłam bardzo intensywna i bardzo mocno odczuwałam wszystkie moje emocje.

essential oil for reflux

Dzięki temu byłam bardzo niezależna i zaczęłam pracować w młodym wieku. Nigdy nie prosiłem jej o pomoc. Nie chciałem jej rady. Nie chodziłem do niej po pocieszenie, kiedy denerwowałem się o przyjaciół lub chłopców.

Miałem przyjaciela, który spędził noc w drugiej klasie. Gdy tylko zgasły światła, rozpłakała się i powiedziała, że ​​chce mamy. Zeszła na dół, żeby do niej zadzwonić, a jej mama przyszła po nią. Była kobietą z ciężkim południowym akcentem, który wszyscy kochali. Objęła córkę i zabrała ją do domu. Tej nocy nie mogłam przestać myśleć o mamie mojego przyjaciela.

lactose free baby formula

Pamiętam, że zastanawiałem się, jak to jest – pragnąć mamy.

Kiedy poszedłem do college'u, moja współlokatorka była bardzo blisko z mamą i często wracała do domu na weekend, żeby się z nią zobaczyć. Chodzili do kościoła, na zakupy i na brunch. Cały czas rozmawiali przez telefon.

Pamiętam, że zastanawiałem się, jakie to uczucie.

Po tym, jak moje dzieci i moi przyjaciele zaczęli mieć dzieci, mówili takie rzeczy jak: Nie mogę się doczekać, aż moja mama przyjedzie. Zależeli od swoich matek, aby im pomagać i opiekować się nimi — i tak było. Chcieli tylko zasięgnąć rady mamy i nie mogli się doczekać, aby podzielić się tym nowym życiem z mamą.

Pamiętam, że zastanawiałem się, jakie to uczucie; chcieć mieć twoją mamę w tym wieku, jak często mówili moi przyjaciele.

Teraz spędzam tygodnie, a nawet miesiące, nie spotykając się z mamą, chociaż mieszkamy bardzo blisko. Nigdy za nią nie tęsknię. Nigdy jej nie chcę. Dobrze się dogadujemy, ale jest między nami odległość, która nigdy nie została zamknięta.

Nauczyłem się żyć bez pragnienia i potrzeby mojej matki. Szukałem własnych odpowiedzi, zapłaciłem za własną uczelnię, ślub i każde inne wielkie wydarzenie w moim życiu. Nie wiem, jak to jest mieć matkę (jak wielu moich przyjaciół), na której można się oprzeć.

Nigdy nie przyszło mi do głowy, żeby podnieść słuchawkę i zapytać ją o cokolwiek. Kiedy mówi mi, że za mną tęskni lub kocha mnie, mówię jej to samo, ale nic nie czuję.

Zadałem sobie pytanie, czy naprawdę jestem tak bezduszny. W końcu jest moją matką.Nie jestem dla niej niemiły i na pewno nie życzę jej złej woli, ale to tak, jakbym była obojętna, jeśli chodzi o nią i nasz związek.

To nie jest wiele i nigdy nie czułem się z tym tak źle.

Może zaprzeczam. Może wszystkie moje kontrolujące i lękowe zachowania wynikają z tego związku.

Może właśnie przez lata nauczyłem się radzić sobie z poczuciem, że jej nie chcę, albo z brakiem poczucia, że ​​jest jedyną osobą w moim życiu, do której bym poszedł za wszystko. Kiedy nie doświadczasz tego jako dziecko, po prostu nie możesz tego odzyskać.

Wiem tylko, że mam córkę, którą kocham całym sercem. Chcę ją. Ona chce mnie. Potrzebujemy się nawzajem tak, jak potrzebowali siebie moi przyjaciele i ich mamy. I nigdy nie zrobię niczego, by pomyślała, że ​​nie jestem zainwestowany w nią i jej życie.

Patrzę na nią codziennie i myślę, W porządku, wy dwoje przerwaliście cykl.

unique sicilian girl names

Dla mnie ma to większe znaczenie niż cokolwiek innego na świecie.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: