Nie mogłem zatroszczyć się o moje dzieci, więc pozwoliłem im odejść

kjekol / Getty

baby led weaning book

Zanim urodziła się trójka moich dzieci, przeczytałam każdą istniejącą książkę dla rodziców. Kiedy byłam młodsza, prawie nigdy nie byłam wśród dzieci i nawet nie wiedziałam, jak zmienić pieluchę. Obawiając się, że będę żałośnie nieodpowiedni, wykorzystałam wszelkie dostępne mi środki, aby wypełnić swój mózg informacjami o tym, jak być idealnym rodzicem.

Było kilka rzeczy, o których już wiedziałem, że chcę zrobić. Ważne było, aby moje dzieci miały bezpieczną przestrzeń, miejsce, w którym mogą dzielić się swoimi uczuciami bez wstydu. Chciałem być dla nich tą osobą.

Dotyczyło to zwłaszcza chłopców, Brendana i Shayne'a. Wiedziałem, że ich ojciec chciał, żeby byli twardzi i wyrośli na silnych mężczyzn. To było w porządku, ale chciałem też, aby wiedzieli, że mogą być emocjonalni bez wstydu. Przysiągłem, że będę kimś, do kogo mogliby się zwrócić o wszystko bez osądu. Wierzyłam, że zawsze będę po ich stronie i nigdy nie zmusi ich do samodzielnego życia.

Moja córka Vanessa urodziła się trzy miesiące za wcześnie. Była najmniejszą rzeczą, jaką kiedykolwiek widziałem, ale taka mała wojowniczka. Codziennie walczyła o swoje życie i przeżyła problemy z płucami, operację serca i infekcja gronkowcem . Stała się małym pistoletem, gdy dorosła, zawsze gotowa stawić czoła światu, który początkowo był dla niej tak okrutny. Jest ocaloną, jakiej nigdy wcześniej nie widziałem.

Po tym, jak przysiągłem, że zawsze będę przy nich wszystkich trzech, zawiodłem ich jednego po drugim.

Pożegnanie memu sercu

Wkrótce po wyjściu ze szpitala psychiatrycznego przekazałem opiekę nad moimi chłopcami ich ojcu. Ich tata przyszedł do mojego mieszkania i położył dokumenty prawne na kuchennym stole wraz z notatką od trzyletniego Shayne'a. Najpierw przeczytałem notatkę, ręce mi się trzęsły, gdy ją otwierałem.

Tęsknię za Tobą. To wszystko, co powiedziałem, ale to wystarczyło, aby złamać moje serce na milion kawałków.

Prawda była taka, że ​​nie miałem tyle do zaoferowania, co ich tata. Miał kochającą dalszą rodzinę i stabilne życie, których bardzo mi brakowało. Chłopcy rozpaczliwie potrzebowali tego, co mógł im dać. Chociaż bardzo kochałem ich oboje, wiedziałem, że nie mogę ich zapewnić w ten sam sposób.

Kilka lat później Vanessa pojechała na kilka tygodni do mojej mamy. Dzień, w którym wyjechała, był jej piątymi urodzinami i przytuliłem ją mocno, odwracając twarz, żeby nie widziała, jak płaczę. Byłem na poważnym odstawieniu narkotyków i miałem się zgłosić do domu pośredniego, w którym nie przyjmowali dzieci. Moja mama powiedziała, że ​​tak będzie najlepiej. Ponownie Vanessa potrzebowała stabilności, której nie mogłem zapewnić.

Nie wróciła do domu przez dwa lata.

Utrata dzieci każdego dnia była jak solidny cios w brzuch. Moje serce nieustannie bolało o nich, a uczucie wstydu było tak intensywne, że nie mogłam sobie z nimi poradzić. Zwróciłam się w stronę alkoholu i twardych narkotyków, żebym nie musiała zmagać się z bólem, który witał mnie każdego ranka.

Opiaty, które brałem regularnie, dawały złudzenie, że wszystko jest w porządku i nie jest tak źle, niezupełnie. Może nie byłam totalną kupą gówna, która nie potrafiła nawet opiekować się własnymi dziećmi. Może już nawet nie dbali o mnie. Tak było najlepiej, jak powiedziała moja matka.

To było kłamstwo, a narkotyki pozwalały mi w to wierzyć o wiele dłużej niż powinienem.

Chwile, których nie mogłem odzyskać

Było sto kamieni milowych, które przeszły beze mnie. Vanessa straciła pierwszy ząb i poszła do przedszkola. Brendan i Shayne dołączyli do skautów i zdobyli odznaki za zasługi. Nie miałam pojęcia, co się dzieje w ich codziennym życiu. Nie mogłem znieść świadomości, że nie jestem ich częścią.

Ciągle widywałem chłopców od czasu do czasu, zwykle na placach zabaw lub w parkach. Błagali, żeby wrócili ze mną do domu, chociaż byłam w obraźliwym drugim małżeństwie, które naraziłoby ich na niebezpieczeństwo.

what oil repels ants

Nie obchodzi mnie, czy on tam jest, ogłosił Shayne pewnego dnia na placu zabaw. Po prostu chcę być z tobą i znowu z tobą żyć.

To było odważne powiedzenie, więc przytuliłam go i odwróciłam twarz, żeby nie widział, jak się rozpadam. W tym momencie nie chciałem nic więcej, jak tylko zabrać je do domu i nigdy nie puścić. To było moje marzenie, chociaż było niemożliwe.

Brendan był starszy i wiedział lepiej. Nie chciał widzieć moich łez ani mojego użalania się nad sobą. Jego tata był twardy iw rezultacie Brendan też. Wiedziałem, że chciał, żebym postąpiła właściwie, ale byłam zbyt słaba, by się podporządkować. Nie było mowy, żebym odzyskała te dzieciaki na pełny etat, a świadomość tego torturowała moją duszę.

Vanessa to inna historia. Moja matka zabrała ją do domu w Missouri i nie widziałem jej, dopóki nie sprowadziłem jej z powrotem na Florydę kilka lat później. Poczucie winy z powodu jej utraty prawie mnie zabiło, a ja przestałem do niej dzwonić i rozmawiać, bo tak bardzo się wstydziłem.

Nie znałem już własnej córki, tej, która ze złością płakała przez telefon, żebym przyjechał po nią w tej chwili. Była zbyt młoda, by zrozumieć, jak niestabilne były rzeczy i jak nie potrafiłem zadbać o siebie, a tym bardziej o nią.

Lata odeszły na mnie żniwo

Lata bez moich dzieci miażdżyły duszę. Przestałem dbać o swoje życie, czując, że bez nich jest bezwartościowe. Ze wstydem przyznaję, że dość często myślałem o samobójstwie. Moje dzieci są powodem, dla którego nigdy przez to nie przeszłam. Zadałem im wystarczająco dużo bólu w ich młodym życiu, nie obciążając ich dalej.

Bycie matką zmieniło mnie, ale utrata dzieci zniszczyła mnie na zawsze. Modliłam się, żeby ktoś je trzymał i całował ich boo-boo, wspierał ich, gdy mieli ciężki dzień w szkole, stawiając ich na pierwszym miejscu przed ich własnymi egoistycznymi potrzebami. Nie było sensu modlić się, żeby ta osoba mogła być mną. Przegrałem już najważniejszą pracę, jaką kiedykolwiek miałem.

oil for acne scars

Nie było już we mnie walki. Nie miałam możliwości wstania i udania się do sądu, aby odzyskać moje dzieci. Miałem już zbyt wiele ciosów przeciwko sobie i wiedziałem, że sprawi to wszystkim jeszcze więcej bólu. Mimo to chciałem, żeby byli blisko mnie każdym włóknem mojej istoty. To była ciągła dziura w moim sercu, o której nigdy nie myślałem, że się zagoi.

Świadomość, że nie jestem dla nich najlepszym rodzicem, była trudna do zrealizowania, z którą musiałem żyć, ale poczułem ulgę, wiedząc, że dorastali w stabilności i miłości, na którą zasłużyli, nawet jeśli nie pochodziły one ode mnie. Każde dziecko przynajmniej na to zasługuje. Kochać i adorować ich tak bardzo jak ja, to co innego, ale troska o nich na tyle, by pozwolić im odejść beze mnie, to co innego.

Moje dzieci i ja jesteśmy dziś znacznie bliżej. Brendan jest dorosły, a Shayne będzie dorosła za kilka lat. Słodka Vanessa ma 11 lat i znów jest ze mną w domu. Nic nie ma dla mnie większego znaczenia niż bycie tam, aby ich wspierać i kochać, a każda minuta z nimi uważam za dar od Boga. Stałem się dla nich bezpieczną przestrzenią, którą zawsze chciałem być.

Otwarcie rozmawiamy o złych dniach, czasie, który spędziliśmy osobno, i jestem wobec nich tak szczery, jak tylko mogę być. Mam nadzieję, że uczą się na popełnionych przeze mnie błędach i kiedyś je zrozumieją.

Kiedy Shayne prosi mnie o radę, czuję się najważniejszą osobą na świecie. Kiedy Brendan i jego dziewczyna przyjeżdżają z wizytą na Florydę, czuję się błogosławiony, że zatrzymują się i widzą mnie przy każdej nadarzającej się okazji. Kiedy Vanessa trzyma mnie za rękę, żeby przejść przez ulicę, trzymam ją bardzo mocno przez cały czas, kiedy nie miałem tego luksusu. Cała trójka uzdrowiła mnie na swój własny sposób, nawet jeśli nie zdają sobie z tego sprawy.

Rzeczy się zmieniły. Moje dzieci są teraz na pierwszym miejscu, a nie ja, moja niestabilność czy samolubne potrzeby. Chętnie oddałbym życie za nich wszystkich. Wreszcie jestem ich mamą i jestem bardzo wdzięczna, że ​​mogę to powiedzieć. Cała trójka jest moim ulubionym dzieckiem, każde z własnych szczególnych powodów. Nie muszę się już ukrywać ani wstydzić. Dostałem drugą szansę, żeby wszystko naprawić.

Bez względu na to, jak planujemy wychować nasze dzieci, czasami w końcu wychowują nas w sposób, którego nigdy się nie spodziewaliśmy. W ten sposób dzieci są magiczne.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: