Moje poronienie wywołało emocje, których nigdy się nie spodziewałam

Wiedziałem, że będzie ciężko, ale wciąż nie byłem przygotowany na rzeczywistość.

Tydzień po pierwszych urodzinach mojego syna dowiedziałam się, że jestem w ciąży z dzieckiem numer dwa. Już po jednym cyklu starań dostałam pozytywny test i szczęśliwie założyłam kolejną ciążę. Ale w okolicach piątego tygodnia, kiedy przygotowywałem się na wpływ niesłabnących nudności, byłem zszokowany, gdy poczułem się świetnie. Bez wzdęć, bez chorób, bez wyczerpania; Słyszałam o tych jednorożcach, które przeżyły cudowne ciąże (nawet po naprawdę trudnych), ale nigdy tak naprawdę w to nie wierzyłam. Ale byłam w ciąży i czułam się jak milion dolarów.

To była noc przed moją ośmiotygodniową wizytą prenatalną, kiedy zauważyłem mały stek krwi na kawałku papieru toaletowego podczas zwykłej wizyty w łazience. Od razu zadzwoniłam do mamy, pielęgniarki, która zapewniła mnie, że wszystko jest w porządku i przypomniała, że ​​plamienie może być zupełnie normalne. Zadzwoniłem do mojego biura OBGYN i powtórzyli to samo stwierdzenie. Ale wiedziałem. W kościach wiedziałam.

nie spałem.

W drodze na wizytę obgryzłam wszystkie paznokcie, a wkrótce po rozpoczęciu USG przyszła pani doktor. Powiedziała mi to, co już wiedziałam, omówiła wyniki i kilka wyborów, ale nic z tego nie usłyszałam .

Krwawienie trwało około dziesięciu dni. Przeważnie odmawiałam wyjścia z domu, ale mama zaciągnęła mnie z synem do sadu jabłoniowego – tradycyjnie zabawna jesienna aktywność rodzinna tutaj w Nowej Anglii. Pamiętam tylko, jak szlochałem w Porta-Potty, myśląc, że zostawiam kawałek mojego dziecka w brudnej przenośnej łazience na parkingu w sadzie. Logicznie rzecz biorąc, wiedziałem, że to nieprawda, ale gdzieś we mnie było coś, co nie było pewne.

Spędziłem miesiące podziurawione lęk i obsesyjne myśli. Dotarłem do każdej osoby, którą znałem poronienie , mając nadzieję, że powiedzą coś, co magicznie zabierze mój niespodziewanie osłabiający smutek. Googlowałem do późna w nocy, szukając odpowiedzi i rozwiązań. To był mój najciemniejszy czas i szczerze mówiąc, nie spodziewałem się, że to nadchodzi. Zawsze myślałam, że poronienie będzie dla mnie trudne emocjonalnie, ale nie miałam pojęcia, jak bardzo mnie to zniszczy.

Dziś, osiem lat i troje dodatkowych dzieci później, ból jest bardzo stłumiony. Zamiast tego stało się niezbędną częścią mojej historii, która pozwoliła mi mieć mojego doskonale dziwnego i szalonego drugiego syna. Ale kiedy myślę o tym okresie w moim życiu, przypominam sobie, jak bardzo był bolesny.

Rana była tak głęboka, że ​​wpłynęła na wszystko. Ludzie w moim życiu, którzy okazali wsparcie i miłość, przypieczętowali swoje miejsce w moim życiu na zawsze. I tych, którzy tak naprawdę mnie nie skrzywdzili. Dużo czasu zajęło mi przepracowanie tego. Kolejne ciąże były pełne zmartwień — zarówno logicznych, jak i nie — i potrzebowałam dużo wsparcia, aby przejść przez niektóre testy i ważne spotkania.

Więc chociaż wiem, że nie wszyscy podzielają moje doświadczenia, chcę zaoferować ci potwierdzenie, jeśli poroniłaś i to naprawdę wytrąciło cię z równowagi emocjonalnej. A jeśli okaże się, że kogoś wspierasz, po prostu wiedz, że ta osoba może czuć się gorzej, niż myślisz. To skomplikowane, trudne i osobiste — ale nadszedł czas, abyśmy porozmawiali o tym więcej.

Krok jest byłym prawnikiem i mamą czwórki dzieci, która dużo przeklina. Znajdź ją na Instagramie @ samb davidson .

country little boy names

Podziel Się Z Przyjaciółmi: