List do mojego 21-letniego syna

Jakie zmiany mają nadejść, mój synu, teraz, kiedy będziesz miał 21 lat? Które rodzicielskie zasady nadal obowiązują, a które są teraz tak samo nieistotne w twoim życiu, jak samochód Little Tykes, którym jeździłeś? Chodziłeś w górę iw dół bloku, twoje małe nóżki popychały cię do przodu. Co się zmieni, skoro możesz legalnie kupić butelkę Grey Goose lub koktajl w barze? Czy moje wpływy i moje rady stają się bezcelowe, czy dojrzewanie sprawia, że ​​słuchasz uważniej?

Jakie to uczucie spojrzeć wstecz na ponad 21 lat i wiedzieć, że raz na zawsze skończyło się twoje dzieciństwo? Osiemnaście lat może być legalnym kamieniem milowym, ale jak wszyscy rodzice wiedzą, większość studentów pierwszego roku nie zbliża się do dorosłości. 21 lat oznacza początek kolejnej fazy twojego życia — początek twojego życia jako dorosłego mężczyzny. Widzę początki tego wszystkiego, patrząc na ciebie, wspominając słodkiego małego chłopca z obsesją Barneya na punkcie dinozaurów i kocykiem Gymboree, który zabierał ze sobą wszędzie.

Jest o wiele więcej do zrobienia i nie możesz się doczekać, żeby to wszystko się wydarzyło, widzę to. Nie spiesz się. Nie życz sobie życia. Mieć 21 lat, potem 22 i tak dalej i dalej.

Bądź młodym mężczyzną ze światem jak otwartą książką do czytania w wolnym czasie. Lub, w twoim przypadku, pomyśl o tym, jak o rozpoczynającym się sezonie piłkarskim. Jest tak wiele rzeczy do odkrycia i nie wszystko dzieje się od razu. Jesteś niecierpliwy – tak jak ja. Chcesz, żeby jutro stało się wczoraj. Proszę, zostań tu na chwilę.

Świadomie cofam się o krok, zostawiając ci przestrzeń do oddychania, oddzielenia się ode mnie, od twojego ojca. Chcę, żebyś odnalazł swoją drogę, głos w twojej głowie, który mówi ci, co robić, delikatną mieszankę nas, twoich dziadków, twojej siostry, twoich przyjaciół (oczywiście twoich przyjaciół) i twojego osobistego kodeksu postępowania.

Widzę, że dokonujesz wyborów, które sprawiają, że jestem dumny z twoich instynktów, ufając własnemu osądowi po całym życiu mówienia „pomóż mi to rozgryźć”. Nie potrzebujesz nas już tak bardzo. Powiedziałeś swojemu ojcu: „W końcu zdałem sobie sprawę, że nie muszę mówić wszystkiego tobie i mamie” i wiedziałem, że wykonaliśmy swoją pracę. Ale wciąż tu jesteśmy, gotowi udzielić Ci naszych rad, jeśli ich potrzebujesz — choć coraz rzadziej o to pytasz. Dojrzałeś.

Czasami tęsknię za tym małym chłopcem, tym z fioletowym dinozaurem na łóżku i ogromnymi zielonymi oczami, które patrzyły na mnie, jakbym była królową świata. Ale kocham mężczyznę, którym się stałeś, którym się stajesz. Nie mogę się doczekać, aby zobaczyć, co przyniesie ci przyszłość — ale to zrobię. Zatrzymam się tu na chwilę, tak jak powinieneś.

essential oils poison ivy

Powiązany wpis: O chłopcu

Podziel Się Z Przyjaciółmi: